Luwte
118 dagen geleden geplaatst in Procrastinatie
zo, nu de bezoekersstorm weer een beetje geluwd is en de trouwe fans zijn blijven hangen kan ik meedelen dat ik dit weekend weer een en ander heb geschreven.
Veel dingen die op de plank zijn blijven liggen heb ik de afgelopen 3 dagen nieuw leven ingeblazen.
Het zou zo maar kunnen dat de resultaten van die ‘projectjes’ hier zeer binnenkort te bewonderen zullen zijn.
Deze week begin ik met ‘The making of… webstrijd’. Mijn persoonlijke reconstructie van waar het fout ging tijdens de webstrijd en hopelijk voor jullie een kijkje in de coulissen van mijn creatieproces.
Uitstellen is menselijk
239 dagen geleden geplaatst in Procrastinatie
Ik had hierover, geheel in stijl, morgen een stukje kunnen tikken. In het kader van nununu- en-anders-niet doe ik het vandaag.
Vrijdag is mijn vrije dag. Ik werk vier dagen in de week. Dat mijn bankrekening en mijn uitgavenpatroon het daar niet over eens zijn is een ander verhaal.
Op mijn werk kom ik vroeg, en ga ik laat. Ook daar wil ik verder geen woorden aan vuilmaken. Punt is dat ik mezelf wijsmaak dat ik ‘s avonds weinig tijd heb.
Het gaat om die vrijdag. Die vrijdag zit in mijn systeem. Vrijdag is de vergaarbak voor alles wat niet met werk te maken heeft en wel met de rommel die doorgaat voor privé. De algehele resetdag. De schuif-maar-door-naar-vrij-dag.
Stofzuigen, mwah kan vrijdag ook. Was draaien, vrijdag. Afwas? Als ik dan toch de was draai, dan was ik ondertussen af en haal ik de hele zooi na het stofzuigen uit het druiprek.
Misschien dat ik dan gelijk ook even de woonkamer dweil, denk ik nog met mijn stomme kop.
Het is mooi hoe je denkt dat de klusjes minder erg worden als je het maar op een hoop gooit. Ondertussen fabriceer je een klussentoren van Babel waar je met geen mogelijkheid aan wil beginnen.
Het is toch een vrije dag, denk je dan als je ‘s ochtends wakker wordt en de eerste gedachte van het schoonmaak-rijtje die van de plee-schrobpartij is. Mwah, dat kan zaterdag ook. Doe ik vandaag alleen de afwas.
Ik heb sowieso veel te veel serviesgoed. Als verstokte vrijgezel was ik pas af als iets op is. Niet dat er een rottende berg borden op mijn aanrecht staat (afspoelen gebeurt wel). Doordeweeks heb je haast, en waarom zou je afwassen als er een schoon bord binnen handbereik ligt?
De tijd en energie die in het tikken van dit stukje zit had zeker goed geweest voor 6 schone vorken, een tiental lepels, 8 borden en een paar pannen. Ik heb echter een betere oplossing: als ik vandaag heb afgewassen dan mieter ik de helft van mijn servies in een doos, verpakt in de oude kranten uit de gang. Die doos gaat naar de zolder met spullen voor je-weet-maar-nooit.
Dan moet ik wel vaker, maar minder afwassen.
Voor de onervaren procrastinatoren: de meeste tijd van procrastineren zit hem in het filosoferen en broeden op plannetjes die ten doel hebben bepaalde klusjes NOOIT meer te hoeven doen.
Alles wat je verder moet weten over spullen en voornamelijk teveel spullen heeft George al gezegd. dus dat onderwerp waag ik me verder ook niet aan.
Cult of Done Manifesto
262 dagen geleden geplaatst in Procrastinatie
Het is toch het overpeinzen wel waard. Vanaf nu geen Flappie de clown momenten meer in je leven.
Laten we wel wezen, de meeste tijd van welk project dan ook zit hem in onnodig getreuzel. De aanloop is te lang, je weet niet waar je moet beginnen en je schuift het daarom maar voor je uit naar dat mythische moment waarop je het licht ziet en alle puzzelstukjes in een klap op hun plaats vallen.
Deadlines schuiven dichterbij die met zich meebrengen dat het eerder gaat schemeren dan dat er een heurlijk warme zonnestraal op je gezicht valt en jij je eurekamoment beleeft.
Wanneer je er dan eindelijk aan je werk begint lijkt het mee te vallen en is het weer jammer dat je zo weinig tijd hebt vanwege die vervelende deadline .
Komt bovenstaande je bekend voor?
Dan is de Cult of Done Manifesto iets voor jou.
Iets is af, je bent er NU mee bezig, of je doet het gewoon niet.
Dat is in het kort waar het op neer komt. En ik als ervaren procrastinateur kan je zeggen dat sinds ik dit principe meer en meer toepas ik ervaar dat ik minder haast heb. Niet alles hoeft in een keer perfect. Sterker nog: dat is zo goed als onmogelijk.
Begin er direct aan en wees ook tevreden met iets wat niet direct perfect is.
Als je op tijd begonnen bent dan heb je genoeg ruimte om het project nog even opzij te leggen, te laten bezinken en indien nodig nog wat laatste dingen fiksen ruim voor je deadline.
Goed voornemen, panklaar… inkoppen die handel!
